Enige tijd geleden dienden medewerkers van een verffabrikant een behoorlijke hoeveelheid technische kennis te hebben.

In het vooral onder de oudere schilders best nog wel gelezen vakblad Eismaas Schildersblad staat een verbijsterend column van iemand die zich IK noemt: De schrijver wil terug naar de tijd dat buitenschilderen in de winter uitgesloten was!

Vandaag was het een uitgelezen dag om weer een doorwerklak onder de loep te nemen. De voordeur van het appartement boven de natuurwinkel had behoefte aan een grondige onderhoudsbeurt. Het gevolg van een kleine watersnood en dan hoort in dit geval het buitenschilderwerk er...

Politici lijken zich steeds meer te bekwamen in het afvallen van de andere partijen...

'En dan staat me daar opeens de schilder voor de deur. Met een groot boeket bloemen. Ik dacht eerst dat-ie wat had goed te maken. Maar nee... deed-ie altijd, zei-ie. Bij wijze van oplevering. Durf dan maar eens te beginnen over die vieze vegen op de deur.'

Toen ik vorige week mijn stukje schreef kon ik niet vermoeden dat mijn wens om de bedrijfstak een paar jaar met rust te laten zo snel op Europees topniveau ter sprake zou komen. Dat zou mooi zijn want zonder die noodzakelijke rust draait onze bedrijfstak helemaal dol.