Vrijdag de ?e

In 2007 heb ik bij Karin en Frank het buitenschilderwerk van hun jaren zestig rijtjeshuis voor mijn rekening genomen. Sinds die tijd zijn we goede kennissen want elke keer als we elkaar zien wordt er enthousiast gezwaaid of gegroet.

En daar is Leo weer..

En wat vaker voorkomt in onze bedrijfstak: als jouw buitenwerk bevalt, mag je binnenkomen. En dit keer van de zolder tot aan de begane grond. Alles moet geschilderd. Op de slaapkamers na dan, want dat is logistiek en budgettair iets teveel van het goede.

Frank en Karin blijken gevoelig voor de kleurenfilosofie van Leo Faasen. Met de twee kleurenwaaiers die ik hen, in december al, ter inspiratie heb gegeven zijn ze de woon en keukenboulevards in de omgeving afgegaan.

Hun kleurkeuze is niet uitbundig maar wel effectief. De basiskleur wordt, hoe kan het ook anders, Ral 9001 met accenten in Nutria 14 van Caparol. De kleuren van de keuken worden zwart met Ossenbloedrood en Muisgrijs. Een smaakvolle combinatie.

Heel gewoon

Het gezin waar ik werk is het schoolvoorbeeld van het moderne tweeverdienermodel. Hij werkt vier dagen per week zodat dochter Anouk (9) op haar vrije woensdagmiddag samen met papa de voetbalplaatjes van Albert Heijn kan inplakken. Zo vader, zo dochter, nietwaar.

Mama werkt ambulant wat inhoud dat ze veel thuis kan werken. Maar voordat het zover is moet er dagelijks een heel circus van snoertjes, USB-sticks, laptops en beamers geïnstalleerd worden om de komende presentatie voor te bereiden.

Beiden werken voor het instituut Kempenhaeghe. Een expertisecentrum op het gebied van slaap en gedragsstoornissen. Hij is consulent en bemiddeld cliënten naar een passende werkplek. Zij geeft voorlichting aan scholen en bedrijven hoe je om kunt gaan met mensen met bijvoorbeeld epilepsie. Allebei zijn ze gepassioneerd met hun werk maar gelukkig heel gewoon gebleven.

Doorwerken jij

Afgelopen maandagochtend krijg ik de sleutel en een kop koffie en Frank roept doei en weg is ie. Tussen de middag komt Karin thuis om dochter Anouk op te vangen en daarna heb ik het huis weer voor mezelf.

Tijdens de lunch belt Willem. Mijn carnavalsvakantie gaat inderdaad niet door als ik mijn voorgestelde werkvolgorde aan de behandelkamers handhaaf. Dan kan het Tandheelkundig Centrum doorwerken terwijl hij en zijn gezin op vakantie op vakantie zijn...

's Avonds zie ik het mailtje van het middelbare school college. De kleurschema's van de drie locaties moet ik goed te bewaren. Verdere afspraken moet ik maar ik met de locatiebeheerder maken. En of ik wil zorgen dat op alle locaties grafittiverwijdermiddel komt. Was een goed idee. Laat de kids hun primitieve levenssporen zelf maar uitgummen. Een dag later, in een volgend mailtje krijg ik officieel de opdracht.

Toch maar gewoon de 12e

Vrijdag is de uitwerkdag van deze week. Afwerkklussen bij verschillende klanten. Om een uur of elf kom ik bij Karin aan en dan lijkt ineens van alles mis te gaan. Nog na hijgend doet ze de voordeur open. Ze heeft zich rot gefietst maar heeft toch nog net  de keukenmonteur gemist. De telefoon ging maar die heeft ze ook al, vanwege een sanitaire tussenstop, gemist.

Dan kom ik binnen. En even later ook de keukenmonteur. De voordeur staat heel even onbeheerd open en opeens schiet Poekie als een speer naar buiten. En nou ontsnapt de kat ook nog. Waarom gaat vandaag toch alles mis?

Samen proberen we poesie-mauw naar binnen te drijven. Na een paar pogingen verschuilt het kreng zich weer achter een andere struik bij de buren. Poekie begint er nu lol in te krijgen maar ik heb er schoon genoeg van. Ik sluip naar de struik en bulder: EN NOU NAAR BINNEN JIJ!

Poekie schrikt zich een driedubbele liesbreuk en schiet naar binnen.

Tevreden lopen Karin en ik naar binnen en ik zeg triomfantelijk: Zie je wel, de schilder lost alles op.

Mooi, lacht Karin, dan bel ik voortaan jou als ie weer is ontsnapt.