Draaideur

De Koikarpers in de ondiepe vijver in de enorme entreehal zwemmen mij nieuwsgierig tegemoet. Ik heb een afspraak. Maar niet met hen. Ik arriveer blijkbaar als eerste en in afwachting van mijn gesprekspartner zet ik mij aan een tafeltje.

We hebben elkaar nog nooit eerder ontmoet en om herkenbaar te zijn zonder op te vallen blader ik door een bekend bedrijfsmagazine. Even later stapt een rijzige man op mij af. Hij heeft mij moeiteloos herkend.

De grote kloof

We zoeken een plaatsje in het restaurant en aan een akelig klein tafeltje in de volle en roezemoezende zaal gaan we zitten.

Nippend aan een kopje koffie vertellen we elkaar onze achtergronden. We spreken af elkaar te tutoyeren maar dat lukt pas aan het eind van het gesprek.

Mijn tafelgenoot vertegenwoordigt een zeer gerenommeerde verffabrikant en begeleidt in de functie van Technisch Manager de jongste golf van veranderingen binnen onze eeuwenoude bedrijfstak. En de veranderingen gaan nu zo snel dat ze zelfs hem zorgen baren. Tussen fabriek en schilder gaapt een groot gat. En de kloof tussen politiek en fabriek is ondertussen net zo groot.

Maalstroom

Heel veel schilders kunnen, met de beste wil van de wereld, de veranderingen niet meer volgen. En de verffabrikanten kunnen, mede door de toenemende schaarste aan nieuwe maar betaalbare grondstoffen, de grillen van de politiek niet meer volgen.

Doel van ons gesprek is een beeld te schetsen waar de visie van de schilder en die van de verffabrikant elkaar overlappen.

Ik schets mijn kijk over de afgelopen honderd jaar. Mijn overgrootvader en grootvader schilderden onveranderlijk met lijnolieverf. Ik schilder lange tijd met alkydharsverf maar de laatste vijftien jaar buitelen de nieuwe verfsoorten over elkaar heen. Tot en met de 2010- verf aan toe. Je moet bovengemiddeld geïnteresseerd zijn wil je de veranderingen nog kunnen volgen.

Mijn gesprekspartner herkent het beeld en spreekt over het almaar toenemende gebrek aan moderne vakbekwaamheid bij steeds meer schildersbedrijven. En hoe moeilijk het is om de eigenschappen van nieuwe verfsoorten over het voetlicht te brengen. De maalstroom van veranderingen staan een gezonde ontwikkeling van vakbekwaamheid in de weg.

Bijbenen

Opeens herinner ik mij de draaideur. Ik schets de metafoor. Om in de telkens nieuwe economische werkelijkheid te komen geeft ieder lid van de bedrijfskolom een duwtje. Waarna de deur steeds sneller gaat draaien. Wie die de versnelling niet kan bijbenen mist de aansluiting. En het lijken er elke keer meer te worden.

Mijn tafelgenoot vraagt wat ik denk wat er moet gebeuren om het tij te keren.

Ik suggereer dat het al heel mooi zou zijn als ‘Brussel' zich de komende tien jaar niet met onze bedrijfstak zou bemoeien.

Met een Europese Fosag en een Europese VVVF zou dat niet onmogelijk moeten zijn.