Winter...

Een moeilijke combinatie. Ondanks de claims dat diverse producten gerust als doorwerklak kunnen worden ingezet, blijkt het in de praktijk toch tegen te vallen.
Persoonlijk had ik dit wel verwacht. Het kan ook bijna niet anders. Ga maar na, een nieuwe verfsoort samenstellen die aan de wettelijke eisen voldoet, die ook nog verwerkbaar is, voldoende duurzaam, dekkend, glanzend enzovoort, is al lastig genoeg. Een verffabrikant is daarnaast geheel afhankelijk van het aanbod van grondstoffen. Met name de beschikbare bindmiddelen.
De bindmiddelfabrikant doet zijn best om perfecte producten te ontwikkelen. Daar is nu eenmaal een berg geld, tijd en feed back voor nodig. Kinderziektes komen pas aan het licht tijdens de dagelijkse praktijk. Productaanpassingen en verbeteringen kunnen alleen dan worden uitgevoerd als er voldoende informatie teruggekoppeld wordt.

Schamen
Samenwerken in de hele ronde keten, grondstoffenleverancier-verffabrikant-schilder-grondstoffenleverancier, is de beste methode om snel door de productproblematiek heen te fietsen. In ieders belang.  
Geen enkele fabrikant hoeft zich te schamen dat nog niet alle benodigde eigenschappen in de pot zitten.
Het moeten schamen is alleen van toepassing, als de kop bewust in het zand wordt gestoken, uitwisseling van gegevens en problemen onder de pet worden gehouden en onderzoeken worden gefrustreerd.

Angst
Dit angsthazengedrag vertraagd de benodigde ontwikkelingen en verslechterd het vertrouwen.
De hele branche heeft elkaar nodig. Het is een noodzaak om als een belangengroep sterk te staan. Niet alleen nu, met de 2010 richtlijn, volgend jaar is het alweer 2011. Er zitten allerlei nieuwe bepalingen en beperkingen in de pijplijn, die ons zullen worden opgelegd als er geen stevig gebundeld verweer is.