Acrylaat,

De meeste schilders denken bij acrylaat aan de watergedragen verfproducten. Hierin zweeft het bindmiddel acrylaat als kleine bolletjes in een bak water. Om dit te bereiken, zijn hulpmiddelen nodig. De reden daarvan is dat acrylaat helemaal niet van water houdt. Door die hulpmiddelen en het niet helemaal gesloten zijn van de droge verfilm, is een watergedragen acrylaatverf enigzins gevoelig voor vochtbelasting. Er zijn ook andere typen op acrylaatbasis. Snel drogende, oplosmiddelhoudende metaalprimers bijvoorbeeld. Deze leveren een goed gesloten en waterwerende laag op. Achter puur acryl kun je vissen laten zwemmen.
Praktijk
Zeer recent hoorde ik tijdens het praktijkgedeelte 2010 van een Savantis cursus een vertegenwoordiger het product van een concurrent afkraken. Dit is niets nieuws helaas. Ik heb hier onlangs nog over geschreven. Het ging om het volgende; een cursist klaagde over een bepaald type waar hij slechte verwerkingservaringen mee heeft gehad. Het betreft een van de eerste 2010 producten, uitgebracht door een bekend merk. De standhouder viel de klager bij -en de concurrent af- met de technische volzin: "Ja, dat komt omdat ze er acrylaat in hebben gestopt. Die lak is daardoor veel te gevoelig voor vocht". Mijn tenen kromden zich.
Ten eerste omdat het afvallen van een ander merk een teken van zwakte is en ten tweede omdat de afvaller zelf dus onvoldoende technische kennis bevat. Maar wel geacht wordt zijn merk goed te promoten.
De bewuste lak is technisch gezien prima in elkaar gezet. De problemen lagen goeddeels in de onvoldoende communicatie omtrent de wijze van aanbrengen. Er was teveel aandacht voor de toekomst en te weinig voor het hier en nu op de steiger.
Spits.
Spits afbijten betekende spitsroeden lopen.
Maar deze pijnlijke les heeft uiteindelijk goede resultaten opgeleverd. De voorlichting omtrent 2010 verven is sterk verbeterd en er is meer oog gekomen voor samenwerken in de keten.
Laatste maar dringende oproep aan vertegenwoordigers: zorg dat je technisch goed onderbouwd raakt. Hoef je je onzekerheid ook niet meer te verbergen achter het afkraken van een ander.