Vandaag was het een uitgelezen dag om weer een doorwerklak onder de loep te nemen. De voordeur van het appartement boven de natuurwinkel had behoefte aan een grondige onderhoudsbeurt. Het gevolg van een kleine watersnood en dan hoort in dit geval het buitenschilderwerk er...

Toen ik vorige week mijn stukje schreef kon ik niet vermoeden dat mijn wens om de bedrijfstak een paar jaar met rust te laten zo snel op Europees topniveau ter sprake zou komen. Dat zou mooi zijn want zonder die noodzakelijke rust draait onze bedrijfstak helemaal dol.

Op het grijsgure middaguur van deze februari-dinsdag sta ik voor de ingang van het Van der Valk Hotel. Ik loop de glazen cilinder in en met een kalm tempo zetten drie tussenwanden zich in beweging. Na een paar passen bevind ik mij in een warme oase van rust.

Het jaarlijkse hoogtepunt van de feestneuzen staat op losbarsten maar door de commerciële uitholling van de beginselen van het feest wordt het steeds meer een zielige vertoning. Een goede reden om maar gewoon aan het werk te gaan.

En nou ontsnapt de kat ook nog, roept Karin vertwijfeld uit, waarom gaat vandaag toch alles mis? Tien minuten geleden ben ik bij Karin gearriveerd en het lijkt of de Wet van Murphy als een tropische storm is los gebarsten.

Neemt u maar even plaats, zegt de receptioniste, het hoofd van de Facilitaire Dienst en de Locatiebeheerder komen er zo aan. Het glazen schuifraam gaat weer dicht en de receptioniste buigt zich naar haar beeldscherm.